آخرین بروز رسانی: ۱۵ اکتبر ۲۰۲۶
بزرگ‌ترین «نه» در تاریخ سوئد به دولت ماگدالنا آندرشون با وجود دارا بودن اکثریت در پارلمان؛ نمایشی از عمق ناتوانی جناح قرمز-سبز در اداره کشور

استکهلمیان – همان‌گونه که آندریاس نورلن، رئیس پارلمان سوئد، از پیش اعلام کرده بود، روز پنج‌شنبه نخست‌وزیری ماگدالنا آندرشون در پارلمان (ریکسداگ) به رأی گذاشته شد. به‌جز سوسیال‌دموکرات‌ها، هر هفت حزب دیگر پارلمان به نخست‌وزیری او رأی مخالف دادند. این نتیجه، بزرگ‌ترین «نه» در تاریخ سوئد در یک رأی‌گیری برای تشکیل دولت و تأیید نخست‌وزیری بود، نخست وزیری که جناح او در پارلمان با ۳ کرسی بیستر دارای اکثریت است.

۲۴۸ نماینده به نخست وزیری ماگدالنا آندرشون رای منفی دادند، یعنی همه احزاب حاضر در پارلمان از چپ تا راست. محمد عبدالقادر علی نماینده حزب چپ به همراه نماینده دیگر نیز غایب بود که می توانست تعداد آرای مخالف را به ۲۵۰ کرسی پارلمانی برساند.  فقط ۹۹ نماینده حزب سوسیال دمکرات به نخست وزیری ماگدالنا آندرشون رای  مثبت دادند.

رأی‌گیری روز پنج‌شنبه به نارضایتی بسیاری از شهروندان از جناح قرمز-سبز دامن زد. این جناح، متشکل از احزاب سوسیال‌دموکرات، محیط زیست، چپ و سنتر، به رأی‌دهندگان وعده تشکیل دولتی کارآمد را داده بود. شهروندان به این وعده اعتماد کردند و این جناح با اختلاف سه کرسی در انتخابات پیروز شد و اکثریت پارلمان را به دست گرفت. اما اکنون، بیش از یک ماه پس از انتخابات، این چهار حزب در تشکیل دولت و اداره کشور کاملاً فلج و ناتوان بوده‌اند.

شهروندان احساس هواداران تیم فوتبالی را دارند که با امید فراوان، تیم محبوب خود را به چهار مربی سپرده‌اند تا آن را به قهرمانی برسانند. این چهار مربی پیش از مسابقات وعده داده‌اند که تیمی قدرتمند و هماهنگ خواهند ساخت و جام قهرمانی را به دست خواهند آورد. اما اکنون، به‌جای همکاری برای انتخاب ترکیب اصلی، تعیین تاکتیک‌ها و آماده‌سازی تیم، در اتاق رختکن به جان یکدیگر افتاده‌اند. هرکدام اعلام می‌کند حاضر نیست با یکی از سه مربی دیگر همکاری کند و هر یک بر سر شیوه بازی، انتخاب بازیکنان و نحوه اداره تیم با دیگران اختلاف دارد.

احزاب جناح راست (آبی-زرد) پیش از انتخابات نسبت به ناتوانی جناح قرمز-سبز در اداره کشور هشدار داده بودند. اکنون جناح قرمز-سبز در پارلمان با سه کرسی از اکثریت برخوردار است. معنای این وضعیت آن است که جناح راست، متشکل از احزاب مدرات، دموکرات‌های سوئد، دموکرات‌های مسیحی و لیبرال‌ها، عملاً هیچ امکانی برای تشکیل دولت ندارد. بنابراین، مسئولیت تمام‌وکمال این بن بست سیاسی و آشفتگی پیش‌آمده بر عهده جناحی است که با رای مردم اکثریت کرسی‌های پارلمان را به دست آورده، اما توانایی و شایستگی بر عهده گرفتن مسئولیت اداره کشور را ندارد.

اینک رای دهندگان  از خود می‌پرسند: احزاب جناح قرمز-سبز که حتی برای تشکیل دولت و ارائه یک برنامه مشخص قادر به همکاری با یکدیگر نیستند، چگونه می‌توانند سکان هدایت کشور را برای چهار سال، آن هم در یکی از پرتلاطم‌ترین مقاطع تاریخ معاصر، به شکلی شایسته در دست بگیرند؟

استکهلمیان را در شبکه اجتماعی مورد علاقه خودتان دنبال کنید

اگر نظری در باره این مطلب دارید می توانید در زیر آن را بیان کنید