آخرین بروز رسانی: ۱۵ اوت ۲۰۲۶
جیمی اوکه سون رهبر حزب دمکرات های سوئد: مبارزه با اسلام گرایی از رئوس اولویت های حزب

استکهلمیان - جیمی اوکه سون رهبر حزب دمکرات های سوئد مبارزه با اسلام گرایی را از رئوس اولویت های حزبش پس از انتخابات سراسری ماه سپتامبر دانست.

وی گفت که اگر کسی بخواهد می تواند در سوئد مسلمان باشد اما همزمان به اسلام گرایان هشدار داد که چنانچه «ایمان اسلامی و شریعت و قوانین و مقررات اسلامی خود را، بر جامعه سوئد و قوانین حاکم در سوئد مقدم بدانند باید کشور دیگری را برای زندگی انتخاب کنند»:

«تأثیر اسلام بر جامعه سوئد، متأسفانه تاکنون بسیار بیشتر از تأثیر جامعه سوئد بر اسلام بوده است. اسلام‌گرایی در واقع شکل سیاسی اسلام است؛ یعنی این دیدگاه که قرآن و دیگر متون مقدس اسلامی باید تعیین کنند چه قوانینی داشته باشیم، چه کسی اجازه دارد با چه کسی ازدواج کند، مردم چگونه لباس بپوشند، زنان در مقایسه با مردان چگونه ارزش‌گذاری شوند، با کودکانمان چگونه رفتار کنیم، با حیوانات چگونه رفتار کنیم و مسائلی از این دست. و من معتقدم چنین چیزهایی جایگاهی در سوئد ندارند.

بنابراین، باید با تمام توان با اسلام‌گرایی مبارزه کنیم. اگر کسی بخواهد در سوئد مسلمان باشد، می‌تواند مسلمان باشد؛ اما نمی‌تواند ایمان اسلامی خود را، و نمی‌تواند شریعت و قوانین و مقررات اسلامی را، بر جامعه سوئد و قوانین حاکم در سوئد مقدم بداند. اگر چنین باشد، آن فرد اسلام‌گراست و در آن صورت کشورهای زیادی وجود دارند که می‌تواند به جای سوئد به آنها مهاجرت کند.»

مبارزه با «تهاجم فرهنگی اسلامی» به شیوه کشورهای اسلامی
در بسیاری از کشورهای اسلامی، برخی پدیده‌ها اساساً تحمل نمی‌شوند؛ از پوشش‌هایی مانند دامن کوتاه برای زنان گرفته تا مصرف مشروبات الکلی یا برابری کامل حقوق زن و مرد. این موارد اغلب به‌عنوان مصادیق «تهاجم فرهنگی غرب» معرفی می‌شوند که به‌زعم مدافعان این دیدگاه، هویت و ارزش‌های سنتی کشورهای اسلامی را تضعیف می کند.

اکنون به‌نظر می‌رسد که بخشی از جهان غرب نیز به مرحله‌ای مشابه رسیده است؛ جایی که دیگر تمایلی به پذیرش و تحمل برخی مظاهر فرهنگی اسلامی مانند حجاب، غذای حلال یا نقش‌های جنسیتی مبتنی بر قوانین اسلامی دیده نمی‌شود.

در این نگاه، همان‌طور که جوامع اسلامی برخی عناصر غربی را برنمی‌تابند، بخشی از جوامع غربی نیز نسبت به نشانه‌های دینی و فرهنگی اسلامی بی تحمل تر شده‌اند.

در سال‌های اخیر، شماری از سیاستمداران غربی با صراحت بیشتری از ناسازگاری میان ارزش‌های اسلامی و هنجارهای جوامع غربی سخن گفته‌اند. این رویکرد شباهت قابل‌توجهی با استدلال‌هایی دارد که در کشورهای اسلامی علیه «تهاجم فرهنگی غرب» مطرح می‌شود.

در واقع همانگونه که کشورهای اسلامی این حق را برای خود محفوظ می دانند که با «تهاجم فرهنگ غرب» و مظاهر آن مبارزه کنند، حق مشابهی نیز برای کشورهای غربی در مبارزه با «تهاجم فرهنگی اسلامی» و مظاهر آن به رسمیت شناخته شده است.

استکهلمیان را در شبکه اجتماعی مورد علاقه خودتان دنبال کنید

اگر نظری در باره این مطلب دارید می توانید در زیر آن را بیان کنید