آخرین بروز رسانی: ۲۳ ژوئن ۲۰۲۶
فاجعهٔ ترافیکی در خیابان سوئاوگن استکهلم، دستپخت جدید مدیریت چپ-سبز-سوسیالیست در شورای شهر

استکهلمیان - از انتخابات گذشته تاکنون، مدیریت شورای شهر استکهلم در اختیار احزاب چپ-سبز-سوسیالیست قرار دارد. احزابی که نگاهشان به شهروندان بیش از آنکه مبتنی بر واقعیت‌های زندگی روزمره باشد، بر پایهٔ آرمان‌گرایی سیاسی و ایدئولوژیک استوار است. یکی از آشکارترین نمونه‌های این رویکرد، کاهش ظرفیت خودروها در خیابان مهم و مرکزی سوئاوگن (Sveavägen) و تبدیل دو خط از چهار خط عبوری به مسیر دوچرخه است.

تصمیمی که روی کاغذ شاید برای فعالان محیط‌زیست و گروه‌های فشار طرفدار دوچرخه جذاب به نظر برسد، اما در عمل برای هزاران شهروندی که هر روز از خودرو استفاده می‌کنند، به کابوسی روزمره تبدیل شده است.

امروزه بسیاری از رانندگان با صف‌های طولانی، تأخیرهای گسترده و ترافیک سنگین در این مسیر مواجه هستند. مسیری که پیش‌تر یکی از شریان‌های اصلی شهر محسوب می‌شد، اکنون در ساعات اوج ترافیک به گلوگاهی تبدیل شده که خودروها در آن به کندی حرکت می‌کنند یا حتی برای دقایق طولانی متوقف می‌مانند.

اما مسئله فقط ناراحتی رانندگان نیست.

وقتی ظرفیت یک خیابان اصلی به شکل مصنوعی کاهش داده می‌شود، خودروهای امدادی نیز آسیب می‌بینند. گزارش‌های متعدد از شهروندان و رانندگان حاکی از آن است که آمبولانس‌ها و دیگر خودروهای امدادی نیز در برخی مواقع در میان ترافیک ایجادشده گرفتار می‌شوند. در شرایطی که هر دقیقه می‌تواند برای نجات جان یک انسان حیاتی باشد، چنین وضعیتی پرسش‌های جدی دربارهٔ اولویت‌های مدیران شهری ایجاد می‌کند.

آنچه بیش از همه موجب نارضایتی شده، بی‌توجهی آشکار سیاستمداران سرخ‌ـ‌سبز به نیازهای واقعی بخش بزرگی از جامعه است. به نظر می‌رسد برخی از تصمیم‌گیران شهری فراموش کرده‌اند که همهٔ شهروندان جوان، سالم و ساکن مرکز شهر نیستند که بتوانند در هر شرایط آب‌وهوایی با دوچرخه رفت‌وآمد کنند.

خانواده‌هایی که کودکان خردسال دارند، سالمندان، افراد دارای محدودیت جسمی، صاحبان کسب‌وکار، نیروهای خدماتی، رانندگان تاکسی، تکنسین‌ها و بسیاری از شهروندان عادی همچنان به خودرو وابسته هستند. برای این افراد، خودرو یک «انتخاب لوکس» نیست؛ بلکه یک ضرورت عملی است.

با این حال، به نظر می‌رسد مدیریت چپ گرای کنونی شهر استکهلم به جای ایجاد تعادل میان انواع شیوه‌های حمل‌ونقل، عملاً سیاستی ضدخودرو را دنبال می‌کند. در این نگاه، رانندگان نه بخشی از راه‌حل، بلکه بخشی از مشکل تلقی می‌شوند.

همزمان، برخی رسانه‌های همسو با جریان‌های چپ و سبز تلاش می‌کنند تصویری ارائه دهند که گویی اکثریت شهروندان از این تغییرات کاملاً راضی هستند. اما بسیاری از ساکنان و رانندگان تجربه‌ای کاملاً متفاوت را در زندگی روزمرهٔ خود مشاهده می‌کنند. رضایت گروهی از دوچرخه‌سواران یا فعالان سیاسی نمی‌تواند جایگزین ارزیابی صادقانهٔ تأثیرات گستردهٔ این سیاست‌ها بر کل جامعه شود.

به گفته منتقدین، مدیریت شهری مسئول، باید برای همهٔ شهروندان برنامه‌ریزی کند؛ نه فقط برای گروهی که با دیدگاه ایدئولوژیک حاکمان شهر همسو هستند. ایجاد مسیرهای دوچرخه اقدامی مثبت است، اما زمانی که با توجه به ظرفیت ترافیکی شهر، نیازهای حمل‌ونقل عمومی و الزامات امدادی انجام شود، نه صرفاً برای نمایش آرمان‌گرایی سیاسی و ایدئولوژیک.

استکهلمیان را در شبکه اجتماعی مورد علاقه خودتان دنبال کنید

اگر نظری در باره این مطلب دارید می توانید در زیر آن را بیان کنید