آخرین بروز رسانی: ۳ ژانویه ۲۰۲۶
سرنگونی نخستین دیکتاتور در سال ۲۰۲۶: نیروهای آمریکایی پس از حمله به ونزوئلا، نیکلاس مادورو و همسرش را بازداشت و از ونزوئلا خارج کردند

استکهلمیان – دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا، اعلام کرد که ارتش آمریکا در یک حملهٔ ضربتی و گسترده به کاراکاس، پایتخت ونزوئلا، مادورو و همسرش را «گرفته است».

رئیس‌جمهوری آمریکا با انتشار بیانیه‌ای در شبکه‌های اجتماعی اعلام کرد که مادورو به همراه همسرش دستگیر و از کشور خارج شدند. ترامپ نوشت:

«ایالات متحدهٔ آمریکا با موفقیت یک حملهٔ گسترده علیه ونزوئلا و رهبر آن، نیکلاس مادورو، انجام داده است. مادورو به همراه همسرش دستگیر و از این کشور خارج شده‌اند. جزئیات بیشتر متعاقباً اعلام خواهد شد. یک نشست خبری امروز ساعت ۱۱ صبح در مارالاگو برگزار می‌شود.»

گزارش‌های رسانه‌های بین‌المللی از کاراکاس، پایتخت ونزوئلا، از شنیده شدن صدای دست‌کم هفت انفجار و پرواز هواپیماها در ارتفاع پایین حکایت دارند و آسوشیتدپرس نیز می‌نویسد که از فرودگاه لا کارلوتا «دود به هوا برخاسته است».

تصاویری که به تأیید شبکهٔ خبری سی‌ان‌ان نیز رسیده، آتش‌سوزی بزرگ و انفجارهایی را در فرودگاه هیگروتهٔ ونزوئلا نشان می‌دهد. چندین انفجار بزرگ و گلولهٔ آتش دیده می‌شود و به نظر می‌رسد یک سیستم دفاع هوایی در حال سوختن است. این دومین فرودگاه ونزوئلا است که بامداد شنبه مورد حمله قرار گرفته است.

این حوادث بامداد شنبه، ۳ ژانویه، حدود ساعت ۲ بامداد شنبه به وقت محلی (۷ صبح به وقت سوئد) روی داده و باعث شده که مردم در محله‌های مختلف به خیابان‌ها هجوم آورند.

چرا دونالد ترامپ توانست نیکلاس مادورو را مانند موشی از کاخ ریاست‌جمهوری در کاراکاس به بیرون پرتاب کند؟ چون نیکلاس مادورو پایگاهی در میان مردمش نداشت؛ اگر داشت، حتی قدرت عظیم نظامی ترامپ هم چاره‌ساز نمی‌بود.

اگرچه دخالت بیگانه در یک کشور مستقل همیشه محکوم است، اما در هر حال، مشاهدهٔ سقوط دیکتاتورها، به دست هر کسی که صورت گیرد، از لذت‌بخش‌ترین لحظات تاریخ است. جهان هرگز مانند امروز مکانی ناامن برای دیکتاتورها نبوده است. بشار اسد زمان کوتاهی قبل از رستاخیز مردم سوریه گفته بود که دامنهٔ ناآرامی‌های کشورهای عربی هرگز به سوریه نخواهد رسید، چون «مردم سوریه از وضع خود راضی هستند». و نیکلاس مادورو نیز تا روز قبل از به قفس افتادن، طبق معمول شاخ‌وشانه می‌کشید.

اما او نیز غافل‌گیر شد، چون دیکتاتور همیشه غافل‌گیر می‌شود. در تاریخ معاصر جهان، از موسولینی تا هیتلر، از چائوشسکو تا صدام حسین و از بن‌علی تا قذافی و بشار اسد تا مادورو، حتی روز قبل از سرنگونی و سقوط، تصور چنان سرنوشت شومی برایشان غیرممکن بود.

همهٔ دیکتاتورهای تاریخ دارای سه ویژگی مشترک هستند که سرانجام منتهی به سرنگونی‌شان می‌شود:
۱- از تاریخ و سرنوشت دیکتاتورهای دیگر پند نمی‌گیرند
۲- اطرافشان خالی از انسان‌های خردمند و مملو از افراد پست و فرومایه است که پیش از همه او را تنها می‌گذارند
۳- به طرز بیمارگونه‌ای خود را شکست‌ناپذیر می‌پندارند

اما آنان که از تاریخ پند نمی‌گیرند محکوم به تجربهٔ دوبارهٔ آن هستند؛ چرا که حکومت را با سرنیزه می‌توان به دست آورد، اما با سرنیزه نمی‌توان حفظ کرد.

استکهلمیان را در شبکه اجتماعی مورد علاقه خودتان دنبال کنید

اگر نظری در باره این مطلب دارید می توانید در زیر آن را بیان کنید