آخرین بروز رسانی: ۴ دسامبر ۲۰۲۵
دونالد ترامپ از مهاجرین چه میخواهد؟

استکهلمیان - رهبرانی همچون دونالد ترامپ بر این باورند که یک مهاجر، برای زندگی موفق در کشور جدید، باید به فرهنگ آن احترام بگذارد، به ارزش‌های آن وفادار باشد، سنت‌هایش را ارج نهد و در لحظات حساس از آن دفاع کند. اما در دو دهه‌ اخیر، نوع تازه‌ای از مهاجرت به کشورهای غربی مشاهده می‌شود؛ مهاجرانی که نگاه مطالبه‌گرانه و گاه خصمانه‌شان نسبت به جامعه میزبان هر چه بیشتر مطرح و برجسته شده است.

این گروه از مهاجران بر این تصورند که کشورهای میزبان سبب جنگ، ناآرامی یا عقب‌ماندگی در وطن اصلی آن‌ها شده‌اند، و بنابراین خود را محق می‌دانند که هم از مزایای کشور جدید بهره‌مند شوند و همزمان نسبت به همان جامعه، فرهنگ و مردمش بی‌اعتماد یا حتی بی‌اعتنا باشند؛ بی‌آنکه نقشی در پیشرفت آن ایفا کنند. با این حال، همین افراد معمولاً پاسخی روشن برای پرسش‌هایی ساده ندارند: اگر غرب عامل نابسامانی‌هاست، چرا کشورهایی مانند کویت، امارات، قطر، عمان، بحرین، ژاپن، کره‌ جنوبی و سنگاپور هرگز به چنین سرنوشتی دچار نشدند؟ و چرا در میان میلیون‌ها پناهجوی مستقر در غرب، حتی یک مورد از این کشورها دیده نمی‌شود؟

شاید پاسخی که مونتسکیو، اندیشمند برجسته فرانسوی، ارائه کرده همچنان معتبر باشد: «هر ملتی شایسته حکومتی است که دارد.» شاید باید ریشه‌ی فلاکت برخی کشورها را، بیش و پیش از عوامل بیرونی، در ناکارآمدی و مسئولیت‌ناپذیری جمعی جستجو کرد. مردمان آلمان، ژاپن و کره جنوبی پس از جنگ جهانی، سرزمین‌های ویران‌شده خود را دوباره ساختند و آن‌ها را به پیشرفته‌ترین و ثروتمندترین کشورهای جهان بدل کردند؛ بی‌آنکه برای شکایت یا مقصر دانستن دیگران، راهی کشورهای فاتح شوند.

دونالد ترامپ نخستین رهبر غربی است که بدون پرده‌پوشی سیاسی، به انتقاداتی که سال‌ها از سوی بخشی از مهاجران نسبت به آمریکا مطرح شده واکنش مستقیم نشان می‌دهد.

اما آیا او حق دارد؟ بسیاری معتقدند کافی است سفری کوتاه به شهر مینیاپولیس در ایالت مینه‌سوتا داشت تا دید چگونه بخش‌هایی از این شهر با چالش‌های امنیتی، فساد، بیکاری و فروپاشی اجتماعی دست‌وپنجه نرم می‌کند؛ چالش‌هایی که بخشی از آن به موج بزرگ مهاجران تازه‌وارد نسبت داده می‌شود. ترامپ این وضعیت را نمونه‌ای از مهاجرت بدون ادغام فرهنگی می‌داند؛ مهاجرتی که نه برای ساختن، بلکه برای بهره‌برداری از کشور مقصد شکل گرفته است.

ترامپ در سیاست مهاجرتی خود رویکردی سخت‌گیرانه اتخاذ کرده است؛ رویکردی که به باور او برای حفاظت از منافع کشورش ضروری است، حتی اگر به معنای نادیده گرفتن برخی حساسیت‌ها و جدا نکردن کامل «خوب» از «بد» باشد. او، چه موافقش باشیم چه مخالف، مسیر تازه‌ای را پیش روی کشورهای اروپایی و دیگر جوامع غربی قرار داده است. پیام او روشن است:

کسی که به فرهنگ، مردم و ارزش‌های غرب احترام می‌گذارد، خوش‌آمد است؛ اما کسی که نسبت به همان ارزش‌ها بی‌اعتنا یا خصمانه است، باید در سرزمینی که از آن آمده بماند و آن را همان‌گونه که درست می‌داند بسازد—همان‌گونه که مردم کویت، امارات، قطر، عمان، بحرین، ژاپن، کره‌ جنوبی و سنگاپور و مالزی و .... کردند و هرگز به موجی از پناهجویان بدل نشدند.

استکهلمیان را در شبکه اجتماعی مورد علاقه خودتان دنبال کنید

اگر نظری در باره این مطلب دارید می توانید در زیر آن را بیان کنید