آخرین بروز رسانی: ۲۲ اوت ۲۰۲۵
فارن افرز: دیپلماسی نمایشی خطرناک ترامپ در جنگ اوکراین
استکهلمیان - نشریه معتبر «فارن افرز» در مقاله ای مورخ ۱۹ اوت به «سیاست های نمایشی ترامپ در جنگ اوکراین» و پیامدهای آن برای جایگاه جهانی آمریکا و همچنین صلح و امنین جهانی اشاره کرده است.

این نشریه به داستان مشهور هانس کریستین اندرسن نویسنده شهیر دانمارکی درباره‌ی پادشاهی که به امید پوشیدن جامه‌ای باشکوه، فریب خیاطانی را خورد که در واقع هیچ لباسی برای او ندوخته بودند اشاره می کند. پادشاه برهنه در میان مردم رژه می‌رفت و همه به اجبار او را ستایش می‌کردند، تا آنکه کودکی حقیقت را فریاد زد: «پادشاه لباسی بر تن ندارد.» امروز این داستان بیش از هر زمان دیگری، یادآور شیوه‌ی دیپلماسی دونالد ترامپ در قبال جنگ اوکراین است.

ترامپ با اعتماد به نفس اعلام کرده بود که می‌تواند «در عرض ۲۴ ساعت» این جنگ را پایان دهد. او کاخ سفید را مرکز مذاکرات معرفی می‌کند و می‌کوشد خود را تنها میانجی صلح نشان دهد. رهبران روسیه، اوکراین و اروپا نیز ناگزیر به آمریکا سفر می‌کنند، گویی که سرنوشت جنگ تنها در دستان رئیس‌جمهور ایالات متحده است. اما حقیقت آن است که دولت ترامپ هیچ برنامه‌ی واقعی برای پایان جنگ ندارد. سیاست‌هایش روزی به آتش‌بس و فردا به توافق جامع تغییر می‌کند و تهدید به خروج کامل آمریکا نیز در این میان مطرح می‌شود. در عمل نه بر روسیه فشاری جدی وارد می‌شود و نه بر اوکراین، که برای بقای خود می‌جنگد و از حمایت گسترده‌ی اروپا برخوردار است.

با این همه، هیچ‌کس نمی‌خواهد نقش آن کودک را بازی کند و برهنگی ترامپ را آشکار سازد. مسکو امیدوار است با چاپلوسی، رئیس‌جمهوری را که از هر سلف خود نسبت به روسیه نرم‌تر است، خشمگین نکند. کی‌یف نیز بیم دارد که انتقاد آشکار، بهانه‌ای به ترامپ دهد تا حمایت واشنگتن را کاهش دهد. رهبران اروپایی هم نمی‌خواهند امنیت قاره را با رویارویی مستقیم با آمریکا به خطر اندازند. نتیجه آن شده است که رژه‌ی دیپلماسی پوچ ترامپ همچنان ادامه دارد.

این نمایش تنها سرگرمی نیست؛ پیامدهای واقعی و خطرناکی دارد. فقدان راهبرد روشن در واشنگتن به روسیه فرصت می‌دهد زمان بخرد و اهداف خود را پنهان کند. همزمان، وعده‌های ترامپ درباره‌ی کاهش حضور نظامی آمریکا در اروپا، دقیقاً همان چیزی است که کرملین خواهان آن است. در سطح جهانی نیز، این نمایش به مسکو امکان می‌دهد خود را مشتاق صلح جلوه دهد، حتی زمانی که به بمباران شهرهای اوکراین ادامه می‌دهد.

اروپایی‌ها به‌خوبی از پوچی وعده‌های ترامپ آگاه‌اند و همین امر آنان را به سوی بازسازی قدرت نظامی خود و استقلال بیشتر سوق داده است. آلمان نمونه‌ای برجسته است که هم از انرژی روسیه جدا شد و هم سیاست‌های ریاضتی دیرینه را کنار گذاشت تا توان نظامی خویش را تقویت کند. اما تا تحقق استقلال کامل، اروپا همچنان ناچار است به رهبری آمریکا تکیه کند و این وابستگی، آنها را وادار به سکوت در برابر تناقض‌های ترامپ کرده است.

در نهایت، این روند بزرگ‌ترین زیان را برای اعتبار و قدرت جهانی آمریکا در پی خواهد داشت. تاریخ معاصر آمریکا سرشار از نمونه‌هایی است که نشان می‌دهد رهبری منسجم و قابل اعتماد، اساس موفقیت دیپلماسی بوده است؛ از تأسیس ناتو پس از جنگ جهانی دوم گرفته تا پایان جنگ سرد. اما روش‌های آشفته و سخنان ضدونقیض ترامپ، اعتماد متحدان را از بین می‌برد. بدون اعتماد، هیچ ائتلافی پایدار نخواهد ماند.

ترامپ شاید توانایی برگزاری نشست‌های پرزرق‌وبرق را داشته باشد، اما توان حل بحران واقعی را ندارد. عطش او برای ستایش، همانند پادشاه اندرسن، تنها برهنگی سیاسی‌اش را آشکارتر می‌کند. این‌بار اما هزینه‌ی این نمایش، نه خنده‌ی تماشاگران، بلکه ادامه‌ی جنگی ویرانگر در قلب اروپا و تضعیف جایگاه جهانی آمریکاست.

این  مقاله در کلیت خود از طریق پیوند زیر در اختیار علاقمندان قرار دارد:

www.foreignaffairs.com/russia/pernicious-spectacle-trumps-russia-ukraine-diplomacy

استکهلمیان را در شبکه اجتماعی مورد علاقه خودتان دنبال کنید

اگر نظری در باره این مطلب دارید می توانید در زیر آن را بیان کنید