آخرین بروز رسانی: ۲۱ مه ۲۰۲۵
روزنامه آمریکایی فایننشیال تایمز: «سوئد بهشتی سوسیالیستی مملو از میلیاردرهای دلاری»

استکهلمیان - مقاله جالبی که اخیرا به قلم روچیر شارما یکی از بانفوذترین مردان دنیای سرمایه داری جهان، رئیس مؤسسه بین‌المللی راکفلر، در روزنامه آمریکایی معتبر  فایننشسال تایمز منتشر شده توجه جهانی را باری دیگر به سوئد جلب کرده است.

در مقاله این تحلیل گر برجسته اقتصادی که در روزنامه فایننشال تایمز منتشر شده آمده است که سوئد به عنوان کشوری که بسیاری آن را نماد عدالت اجتماعی و الگوی رفاه سوسیال‌دموکراتیک می‌دانند،  امروز بیش از هر کشور دیگری از نظر تمرکز ثروت میلیاردرها نسبت به تولید ناخالص داخلی، جلب توجه می کند.

این تحلیل گر سرشناس می گوید در حالی که اغلب نگاه‌ها به ایالات متحده به‌عنوان مهد سرمایه‌داری و عصر طلایی جدید ثروت معطوف است، اما اگر تعداد میلیاردرها را نسبت به جمعیت بسنجیم، سوئد با ۴۵ میلیاردر حدود ۵۰ درصد بیشتر از آمریکا میلیاردر دارد. هفت تن از این افراد، به‌تنهایی ثروتی بیش از سهم تاریخی راکفلر در اقتصاد آمریکا (در حدود سال ۱۹۱۰) نسبت به اقتصاد سوئد در اختیار دارند.

سوئد پس از بحران‌های مالی دهه ۹۰ میلادی و ناکامی سیاست‌های افراطی رفاهی پس از جنگ جهانی دوم، مسیری تازه برگزید. این کشور با حفظ آموزش و درمان رایگان، بسیاری از مالیات‌های سنگین بر ثروت، ارث، شرکت‌ها و املاک را کاهش داد یا حذف کرد. نتیجه آن، بازگشت سرمایه‌داران فراری و رشد سرسام‌آور ثروت‌های خانوادگی بود؛ چنان‌که امروزه حدود ۷۰ درصد از ثروت میلیاردرهای سوئد، موروثی است.

در عین حال، نرخ‌های بهره پایین‌تر از میانگین اروپا و مالیات کمتر بر سرمایه نسبت به درآمد، سوئد را به بهشتی برای ثروتمندان بدل کرده است. مالیات بر دارایی‌های ملکی نیز بسیار اندک بوده و سقف آن کمتر از هزار دلار در سال است. مالیات بر ارث در سوئد حتی وجود خارجی ندارد و دهه هاست که بکلی حذف شده است.

با این حال، این تحلیل گر برجسته جهانی اشاره می کند که برخلاف فرانسه یا شیلی، که در سال‌های اخیر شاهد شورش‌های گسترده علیه نابرابری بودند، در سوئد خشم عمومی بیشتر متوجه مهاجرت و جرم‌وجنایت بوده تا تمرکز ثروت.

روچیر شارما اما معتقد است که این آرامش ظاهری ممکن است فریبنده باشد و اضافه می کند که همان‌گونه که اقتصاددان سوئدی یوهان نوربرگ می‌گوید، سوئد کشوری افراطی است که اغلب مشکلات را نادیده می‌گیرد تا آنکه دیگر انکارشان ممکن نباشد.

هر اقتصادی برای رشد، نیازمند تشویق به تولید ثروت است، اما تمرکز بیش از حد ثروت، آن‌هم در دستان میلیاردهایی که اکثرا ثروت خود را از طریق ارث بدست آورده اند و نه از طریق تولید و کارآفرینیِ، می‌تواند جرقه ای برای یک بحران و نارضایتی‌ اجتماعی و بازنگری‌های سیاسی شود. سوئد امروز در آستانه چنین تغییری قرار گرفته است.

استکهلمیان را در شبکه اجتماعی مورد علاقه خودتان دنبال کنید

اگر نظری در باره این مطلب دارید می توانید در زیر آن را بیان کنید