آخرین بروز رسانی: ۵ مه ۲۰۲۵
واپس‌گراترین اعضای حزب چپ در شورش علیه نوشی دادگستر - دادگستر باید قاطع در مقابل بازماندگان فکری پل پوت، مائو و استالین بایستد

استکهلمیان - ما در عصری زندگی می‌کنیم که مسئولیت‌پذیری سیاسی باید از اصول غیرقابل‌چشم‌پوشی در یک دموکراسی باشد. اما گویا برخی از چهره‌های حزب چپ سوئد این اصل را یا فراموش کرده‌اند یا عمداً نادیده می‌گیرند. آن‌چه این روزها پیرامون «لورنا دلگادو واراس» نماینده افراطی حزب چپ در پارلمان در جریان است، نه تنها لکه ننگی برای حزب چپ، بلکه تهدیدی جدی برای اعتبار سیاسی حزب در سطح ملی و حتی بین‌المللی است.

«لورنا دلگادو واراس» نماینده حزب چپ در پارلمان که چفیه فلسطینی‌اش به نمادی سیاسی تبدیل شده، نه تنها به صورتی آشکار به نفرت پراکنی علیه یهودیان مشغول بوده است، بلکه با لایک کردن نظرات نفرت‌انگیز در مورد وزرای دولت نیز نشان داده است که از حداقل فهم و مسئولیت سیاسی بی‌بهره است.

نوشی دادگستر رهبر حزب چپ و همچنین هیئت اجرایی این حزب در تصمیمی درست به «لورنا دلگادو واراس» اعلام کرده اند که وی نماینده ای شایسته برای حزب چپ نیست و باید کرسی خود در پارلمان را ترک کند. اما «لورنا» که در پارلمان جا خوش کرده است حاضر به پیروی از تصمیم رهبری حزب و ترک پارلمان نیست. همزمان تعدادی از قشری ترین و واپسگراترین اعضای حزب حزب از جمله لارش اولی رهبر اسبق (که به واسطه آزار جنسی یک زن عضو حزب مجبور به کناره گیری شد)، مالکوم مومودو جالو و دانیل ریاضت نه تنها به شکلی شرم آور از «لورنا دلگادو واراس» دفاع کرده‌اند، بلکه با فشار بر نوشی دادگستر، در تلاش برای تضیف موقعیت رهبری فعلی حزب بر آمده اند.

دانیل ریاضت و مالکوم مومودو جالو با حمایت خود از «لورنا دلگادو واراس»، به طور روشن نشان داده‌اند که کمترین درک و فهمی از حساسیت‌های اجتماعی و مسئولیت‌های نمایندگی پارلمان ندارند. آن‌ها به جای دفاع از ارزش‌های ضدنژادپرستانه، در حال مشروعیت‌بخشی به نفرت‌پراکنی و عوام‌فریبی‌اند.

در این میان، نوشی دادگستر با وجود فشارهای درون‌حزبی، موضعی اصولی و درست اتخاذ کرده است. او با صراحت اعلام کرده که اعتماد حزب به «لورنا دلگادو واراس» از بین رفته است، و درست هم گفته است.

وظیفه هر رهبری در چنین موقعیتی دفاع از اصول، نه رضایت خاطر دسته‌ای از پر سرو صدا ترین هواداران است. نوشی دادگستر اگر امروز عقب‌نشینی کند، نه تنها اقتدار خود را از دست خواهد داد، بلکه حزب چپ را برای سال‌ها درگیر حاشیه‌ها و بی‌اعتمادی عمومی خواهد کرد. او باید روی تصمیم خود پافشاری کند، حتی اگر این به معنای اخراج «لورنا دلگادو واراس» از حزب باشد.

هیچ حزبی با تعارف و مماشات اصلاح نمی‌شود. حزب چپ سوئد نیاز به تصفیه دارد و باید تکلیف خود را با سیاستمدارانی که در تضاد با ارزش‌های اساسی حزب رفتار می‌کنند، روشن کند. حمایت از رهبری منتخب و مقابله با عوام‌گرایی و افراط‌گرایی در درون حزب، امروز بیش از هر زمان دیگری ضرورت دارد.

در این مسیر، نوشی دادگستر به‌تنهایی نمی‌تواند ایستادگی کند. اعضای مترقی حزب، فعالان محلی و حامیان عدالت اجتماعی باید پشت او بایستند. زمان آن رسیده که بازماندگان فکری مائو، استالین و پل پوت از صحنه کنار بروند و نسل تازه‌ای از سیاست‌مداران مسئول و متعهد جایگزین آنان شود.

پارلمان سوئد جای کسانی نیست که چفیه را ابزار تحریک و تفرقه می‌کنند. نوشی دادگستر باید قاطع بایستد – نه فقط برای اصلاح حزب، بلکه برای پاسداشت اصولی که دموکراسی به آن‌ها زنده است.

استکهلمیان را در شبکه اجتماعی مورد علاقه خودتان دنبال کنید

اگر نظری در باره این مطلب دارید می توانید در زیر آن را بیان کنید