آخرین بروز رسانی: ۲۵ اکتبر ۲۰۲۵

پنج پشیمانی بزرگ انسان ها در بستر مرگ و پایان زندگی کدامند
استکهلمیان – روزی چشم از جهان فرو خواهیم بست. اما چه تعدادی از ما انسانها در مسیر پر شتاب زندگی حتی دقیقه ای از مسیر پیاده شده، به کناری رفته و به پایان غیر قابل اجتناب زندگی فکر می کنیم؟ به این واقعیت که از لحظه ای که سلامتی خودمان را از دست می دهیم، دیگر برای چنین تفکری دیر شده است.

«برونی ویر» پرستار استرالیایی شاغل در یکی از مراکز ویژه نگهداری از بیماران در شرف مرگ بوده است.

او  بر اساس گفته‌های بیماران در آخرین لحظات عمرشان، عمده‌ترین موارد پشیمانی و حسرت آنها را جمع آوری کرده است. «برونی ویر» می گوید که حسرت ها و پشیمانی ها در بستر مرگ آنچنان تکراری و شبیه هم بوده است که شگفتی وی را بر می انگیخته است.

او آخرین گفته‌ها، آرزوهای بربادرفته و حسرت‌های زندگی این افراد در شرف مرگ را ابتدا در وبلاگ خود منتشر کرد. مطالب این وبلاگ چنان مورد توجه قرار گرفت که وی براساس آن کتاب پرفروش خود تحت عنوان «پنج پشیمانی بزرگ در بستر مرگ»  را منتشر نمود تا انسانهایی که هنوز به پایان راه نرسیده اند با توجه به این تجربیات بتوانند از تکرار آن اجتناب ورزند.

The top five regrets of the dying
Bronnie Ware
«برونی ویر» در کتاب خود اشاره می‌کند که اکثر افراد در لحظاتی که در انتظار مرگ هستند، دید بسیار دقیق و روشنی راجع به زندگی خود و زندگی به‌ طور کلی پیدا می‌کنند و بصورتی صادقانه آن را در اختیار دیگران قرار می دهند.

کارشناسان برمبنای مطالب کتاب «برونی ویر» فهرست پنج مورد عمده از حسرت ها و پشمانی های انسان ها در بستر مرگ را به طور خلاصه و به همراه توصیه هایی کارشناسانه منتشر کرده اند که برگردان پارسی آن در زیر تقدیم خوانندگان استکهلمیان می شود.

۱- ای کاش آنگونه زندگی می کردم که خودم می خواستم، نه آنگونه که دیگران انتظار داشتند
این موضوع یکی از عمده‌ترین موارد پشیمانی درمیان افراد در بستر مرگ بوده است. زمانی که لحظات پایانی زندگی فرا می‌رسد، بسیاری از افراد به‌روشنی درمی‌یابند که بخش عمده‌ای از آمال و آرزوهای خود را عملی نکرده‌اند و با علم به این واقعیت مجبور به رویارویی با مرگ می شوند که علت اصلی آن انتخاب هایی بوده است که خودشان در زندگی برگزیده اند، و یا بر نگزیده اند.  بسیاری از انسان ها در پی این هدف هستند که همه دست آوردهای زندگی خود را یکدفعه بدست آورند تا پس از آن «با خیال راحت و تا به آخر مشغول یک زندگی راحت و بی دغدغه  شوند». این طرز فکر یکی از بزرگترین پشیمانی های افراد در بستر مرگ است.

توصیه: این بسیار مهم است که حداقل تعدادی از آرزوها و رویاهای زندگی خود را عملی کنید. به یاد داشته باشید، از همان لحطه ای که سلامتی خود را از دست می دهید دیگر برای انجام چنین کاری دیر شده است. شیوه زندگی خود را بر اساس علایق و اولویت های خودتان انتخاب و برنامه ریزی کنید. زندگی خود را بواسطه نیازها و یا توقعات دیگران روی «Pause» قرار ندهید. روزهای گذشته عمر هرگز برای تغییر تصیمات بد بازنخواهند گشت.  مرتکب این تصور اشتباه که بهتر است ابتدا همه مشکلات زندگی را حل کرد و همه دست آوردها را بدست آورد، و بعد زندگی کرد نشوید. همیشه بیاد داشته باشید:
مقصدی وجود نداره، همش مسیره، زندگی نکنی باختی.

۲- ای کاش این‌قدر سخت کار نکرده بودم
حسرت بزرگ دیگر در بستر مرگ افراد، پشیمانی از این بود که دوران کودکی فرزندان و همدمی با همسر خود و دیگر افراد  مهم در زندگی شان را بخاطر کار زیاد و طولانی از دست داده بودند. خصوصا مردانی که در بستر مرگ با آنها صحبت شد، از سپری کردن ساعات و روزهای طولانی در محیط کار پشیمان بودند.

توصیه: زندگی خود را ساده کرده و تا جای ممکن انتخاب های آگاهانه صورت دهید. شاید ممکن باشد که نیازی به کسب چنین درآمد بالایی نداشته باشید، شاید با در آمد بمراتب کمتری می توانید زندگی خود را بچرخانید. بجای آن زندگی شادتر و با ارزش تری بدست خواهید آورد. بدون شک پیدا کردن لحظاتی در زندگی که به آنچه که احساس می کنید مایل به آن هستید و نیاز دارید بپردازید غیر ممکن نیست. اولویت های خود را بسنجید. شاید بتوانید ساعات کاری خود را کاهش دهید و یا شغلتان را تغییر دهید. یک چیز مسلم است، نه بدنتان و نه سلامتی تان هیچ تشکری برای همه ساعات اضافه کاری و ثروت اضافه ای که بدست آورده اید از شما نخواهند کرد.

۳- ای کاش شهامت بیان احساسات خودم را داشتم
بسیاری از افراد درمقاطع مختلف زندگی و یا در شرایط گوناگون، برای حفظ مناسبات مسالمت‌آمیز با دیگران از بیان صریح احساسات خود طفره می‌روند. به همین خاطر زندگی آنها از آن چیزی که واقعا باید باشد فاصله می‌گیرد و یا آنها هیچگاه آن کسی نخواهند شد که آرزو و یا توانایی آن را داشته‌اند. بسیاری از افراد تحت تاثیر تلخکامی و یا ناکامی‌های ناشی از مماشات با دیگران و محیط، زندگی خود را ویران می کنند.

توصیه: شاید نمی خواهید با فردی  برای هشتمین تابستان پیاپی به سفر و تعطیلات بروید.  صریح باشید و بر روی نیازهای خود پافشاری کرده و آن را به کرسی بنشانید. بله، صد درصد افرادی دل شکسته و ناراحت خواهند شد، اما این پایان دنیا نیست.  بدون شک اطرافیان شما به این که تغییر کرده اید و بناگهان با صراحت احساس خود را بیان می کنید عکس العمل نشان خواهند داد. صادق و صریح بودن همیشه کار آسانی نیست، اما این در بلند مدت رابطه شما با اطرافیان تان را به سطحی سالم تر ارتقاع خواهد داد، و یا می تواند به معنی پایان یافتن برخی از روابط باشد. در هر دوحالت شما برنده هستید.

۴- ای کاش تماسم را با دوستان با ارزش حفظ کرده بودم و دایره دوستانم را به چند نفر معدود محدود نمی کردم
خیلی از افراد دایره تماس خود را در طول زندگی به چند نفر که تصور می کنند بهترین دوستان زندگی شان هستند و بهترین دوستان زندگی شان باقی خواهند ماند محدود می کنند. اما زمانی که این دوستان نزدیک به هر دلیلی از زندگی شان بیرون می روند نه تنها به یکباره تنها می شوند بلکه دیگر فرصتی نیز برای پایه ریزی دوستی های عمیق و جدید ندارند و محکوم به یک مرگ جانکاه در تنهایی می شوند. بسیاری از انسان ها نیز تا لحظات پایانی عمر قدر و ارزش حفظ تماس با دوستان قدیمی را نمی‌دانند، و معمولا در فرصت کوتاه قبل از مرگ امکان جست ‌وجو و پیدا کردن این دوستان قدیمی فراهم نیست. بسیاری از افراد چنان در زندگی خود و اطرافیانشان غرق می‌شوند که به سادگی تماس با دوستان را فراموش و یا کلا حذف می‌کنند و اجازه می دهند که دوستی های طلایی و با ارزش بمانند آبی که در شن های صحرا رها می شود خشک و نابود شود. بسیاری از انسان ها در لحظات پایانی عمر از این‌که برای دوستی و روابط خود ارزش کافی قائل نبوده‌اند دچار پشیمانی و دلتنگی عمیق می‌شوند.

توصیه: زمانی که در بستر مرگ قرار می گیرید و تنها چند نفس با  پایان زندگی فاصله دارید نه دست آوردهای مادی و نه مناصب شغلی ارزشی خواهند داشت. در آن زمان همه چیز حول و حوش عشق و روابط انسانی دور می زند. پس گوشی تلفن را بردارید و هیچوقت از یاد نبرید که دوستی نیز بمانند یک گیاه نیاز به آبیاری دارد، تا برای سالها گل بدهد و شکوفا بماند. همچنین بیاد داشته باشید که هیچکس بجز پدر و البته مادر، بطور تضمینی دوستان دائمی و مادام العمر شما نخواهد بود، حتی همسر و فررندان. نزدیکترین افراد زندگی تان می توانند حتی پس از ده ها سال دوستی های نزدیک به دلایل مختلف از زندگی تان بیرون رفته و تنهایتان بگذارند. در طول زندگی دایره دوستی تان را به چند نفر معدود محدود نکنید. بیاد داشته باشید، چیزی بنام دوست مادام العمر وجود ندارد. همه بمانند مسافران قطاری که سرنشینان آن هستید دیر یا زود پیاده خواهند شد و مسیر زندگی شان از شما جدا خواهد شد. از این که کسی ترکتان می کند ناراحت نشوید، آمدنش معجزه نبود که رفتنش فاجعه باشد! این بخشی از مسیر غیر قابل اجتناب زندگی است. برو به سلامت، دنیا ۸ میلیارد جمعیت دیگر دارد.

۵- ای کاش می فهمیدم که شاد بودن یک انتخاب است
این مورد از پشیمانی بصورت تعجب آوری در بستر مرگ عمومیت دارد. بسیاری از افراد تا لحظات پایانی عمر خود متوجه نشده بودند که شاد بودن در حقیقت یک انتخاب است. بسیاری سالیان عمر خود را با تکرار عادات و الگوهای همیشگی زندگی خود طی کرده بودند. بسیاری به‌اصطلاح «آرامش» ناشی از تکرار الگو و عادات همیشگی را بر تغییر ترجیح داده بودند. و این هراس از تغییر، هم جنبه‌های فیزیکی و هم جنبه‌های احساسی و عاطفی زندگی را شامل بوده است.

توصیه: زندگی یک انتخاب است. انتخاب خود شما. انتخاب خود را محتاطانه، هوشمندانه و صادقانه انجام دهید. اینکه دیگران در مورد شما چه می گویند و چه فکر می کنند ربطی به شما ندارد. بر روی موضوعات کوچک  متمرکز نشوید  و نگران آن نباشید. بر روی نکات مثبت زندگی متمرکز شوید، خوشبختی را انتخاب کنید، شاد بودن یک انتخاب است.

کتاب خواندنی «پنج پشیمانی بزرگ در بستر مرگ»  نوشته «برونی ویر» به زبان انگلیسی از طریق این پیوند قابل تهیه است، هم بصورت کتاب و هم بصورت کتاب الکترونیک.

*****

«اگر بدانید مردم هزاران بار بیشتر به یک سردرد معمولی خود اهمیت می‌دهند تا به خبر مرگ من و شما ... دیگر نگران نخواهید شد که درباره‌ی شما چه فکری می‌کنند!»
دیل کارنگی

با سپاس از: مرکز اطلاعات مهاجرین سوئد
تلفن تماس:
وب سایت:  www.immigrantinfo.se

استکهلمیان را در شبکه اجتماعی مورد علاقه خودتان دنبال کنید

اگر نظری در باره این مطلب دارید می توانید در زیر آن را بیان کنید