باری دیگر سرِ احترام فرود می‌آوریم در برابر زنان و مادرانِ جوامع زن‌ستیز جهان که با وجودِ همه تبعیض‌ها و ناملایمت‌ها، همچنان بر این باورند که در زندگی هم‌پای مردان‌اند و در هر حال با دستان توانای خود گهوارهٔ فردا را به حرکت درمی‌آورند

روز جهانی زن بر زنان و مردان آزاده جهان فرخنده باد

یک متر و هفتاد صدم افراشت قامت سخنم
یک متر و هفتاد صدم از شعر این خانه منم

یک متر و هفتاد صدم پاکیزگی ساده دلی
جان دلارای غزل جسم شکیبای زنم

زشت است اگر سیرت من خود را در او می نگری
هیها که سنگم نزنی! آینه ام می شکنم

از جای برخیزم اگر پرسایه ام بیدبنم
بر خاک بنشینم اگر فرش ظریفم چمنم

یک مغز و صد بیم عسس فکر است در چارقدم
یک قلب و صد شور هوس شعر است در پیرهنم

بر ریشه ام تیشه مزن ! حیف است افتادن من
در خشکساران شما سبزم بلوطم کهنم

ای جملگی دشمن من !‌ جز حق چه گفتم به سخن؟
پاداش دشنام شما آهی به نفرین نزنم

انگار من زادمتان کژتاب و بدخوی و رمان
دست از شما گر بکشم مهر از شما بر نکنم

انگار من زادمتان : ماری که نیشم بزند
من جز مدارا چه کنم با پاره جان و تنم؟

هفتاد سال این گله جا ماندم که از کف نرود
یک متر و هفتاد صدم : گورم، به خاک وطنم      

زنده یاد سیمین بهبهانی

استکهلمیان را در شبکه اجتماعی مورد علاقه خودتان دنبال کنید

اگر نظری در باره این مطلب دارید می توانید در زیر آن را بیان کنید